Ont-moeten voor ouders

Onze drie kinderen, leeftijd 4 tot en met 9, zitten al anderhalve week thuis, en hier komen waarschijnlijk nog minstens twee weken bij. Dit in verband met het #coronavirus en de maatregelen die zijn genomen. Veel ouders worstelen met deze nieuwe realiteit. Afhankelijk van het soort baan dat ze hebben, worden ze nog steeds op hun werk verwacht, werken ze op afstand, werken ze minder, óf maken ze juist meer uren. En nu opeens zijn alle kinderen daarbij ook elke dag thuis. En wordt er van ze verwacht om “thuisonderwijs” te geven. Ga er maar aan staan met twee banen, een paar kinderen en een klein huis. Het “moet”-gehalte kan dan overweldigend worden. Wat bedoel ik hiermee?

Het “moet”-gehalte kan overweldigend worden.

Gisteren, bijvoorbeeld, kregen wij een mailtje van school. Vooropgesteld, wij zijn heel blij met onze school en ze doen hard hun best om de kinderen op afstand genoeg materiaal aan te bieden. Wat echter opviel in de mail is de volgende zin: kinderen zijn nog steeds leerplichtig en moeten elke dag 2 uur huiswerk maken. Waarbij het woord “moeten” onderstreept was.

Photo by Element5 Digital on Unsplash

Natuurlijk zullen er situaties zijn waarin het nodig is om aan te geven dat deze periode geen vakantie is, toch is mijn inschatting dat de meeste ouders hun stinkende best doen om hun kinderen in deze periode thuisonderwijs te geven. Ze “moeten” daarbij heel veel, of denken heel veel te moeten. Ze moeten werken. Ze moeten misschien meer werken. Ze moeten anders werken. Ze moeten het huishouden blijven runnen. Ze moeten kijken hoe het met hun ouders gaat, van afstand. Ze moeten allerlei zaken regelen. Ze moeten boodschappen doen. En ze moeten thuisonderwijs geven. Goedbedoelende schemaatjes gaan de social media over: home schooling in vijf stappen. Om 7.00 uur opstaan, douchen en aankleden, om 8.00 uur een boterham, en om 8.30 uur in gareel aan de keukentafel waarbij mama of papa een bijna dagvullend programma aanbiedt in allerlei vakken zoals taal, rekenen en natuurlijk de creatieve vakken.

Zegt wie?

Zegt wie?

Waarom al die onnodige druk op jezelf leggen? Natuurlijk, de intentie om je kinderen niet teveel leerachterstand te laten oplopen is goed, maar de realiteit is dat de meeste ouders een schoolprogramma niet kunnen evenaren. En dat hoeft ook niet. Je hoeft het home schooling programma van iemand anders ook niet te volgen. Je hoeft niet om 8.30 uur te beginnen. Je kunt ook rustig aan de dag beginnen, samen een wandeling maken (met genoeg social distancing uiteraard), en later aan het schoolwerk beginnen. Je kunt ook twee volle dagen plannen en drie lege dagen. Elke situatie is anders, elk kind is anders, dus elke ervaring is anders. Wat voor de een werkt, hoeft niet voor jou te werken en andersom.

Wat voor de een werkt, hoeft niet voor jou te werken en andersom.

Er is al zoveel te moeten, kijk daarom per dag wat het beste werkt. Stel niet al te hoge verwachtingen aan jezelf en aan de kinderen. Wat voor ons werkt is dat wij de kinderen ook meenemen in andere leerervaringen. Momenteel zijn wij bijvoorbeeld thuis aan het klussen. Onze twee jongens van 9 en 7 vinden het leuk daarbij te helpen. Ze leren om te gaan met een hamer, met een schroevendraaier, met een waterpas. Ook dat is leren.

Photo by Ben White on Unsplash

Kinderen zijn heel flexibel. Ze zullen misschien wat achterstand oplopen op het officiële schoolprogramma, maar hoe erg is dat? In de tussentijd hebben ze misschien andere belangrijke levenslessen geleerd die ze de rest van hun leven zullen bijblijven. Ze hebben geleerd hoe jij als ouder het hoofd koel hield in een wereld die steeds oververhitter van angst werd. Ze hebben geleerd hoe om te gaan met zorgen, met tekorten, met beperkingen. Ze hebben geleerd dat het leven niet alleen bestaat uit werken en naar school gaan, maar zagen hoe je als ouders verbondenheid zocht met anderen, hoe je mensen belde, hoe je samenkwam om te Facetimen, hoe je een kaartje naar iemand stuurde, en hoe je elke dag met elkaar in gesprek was.

Ze hebben geleerd, niet om van alles te moeten, maar om te ont-moeten.

Ze hebben geleerd, niet om van alles te moeten, maar om te ont-moeten.

De “naoorlogse generatie” stond bekend om hun harde werk, hun dankbaarheid en hun positieve mentaliteit. Lijders werden leiders. Hongerigen werden voeders. Ze bouwden de wereld van destijds weer op.

De “na-corona generatie” zal misschien wel bekend staan om hun hang naar eenvoud, relaties, verbondenheid en uitgaan van wat nu wérkelijk belangrijk is: ontmoeten, en niet alleen maar moeten.

In de tussentijd leer ik als ouder om steeds meer dankbaar te zijn met alle geweldige juffen en meesters van Nederland, zoals deze biddende dame ook uit!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: